autumn's smell

tło: Aya "Over night"



Znajome chmury, stalowe niebo i ten zapach, przenikający głęboko do mojego ciała, niosący ze sobą jesień.

Każdy z nas ma chyba swoje dziwactwa, fetysze czy inspiracje. Ktoś wzdycha, kiedy widzi pierwsze przebiśniegi, innej osobie kręcą się łzy radości, gdy zobaczy gwieździste niebo. No, ja mam tak jeśli chodzi o jesień. Największym spełnieniem marzeń okazuje się wtedy wyjście na dwór, wzdrygnięcie się od chłodu, no i najważniejsze - zobaczenie stalowego nieba i poczucie tego specyficznego zapachu. Kocham!

Zastanawiałem się (a często to robię i piszę to słowo) nad tym, jak powinien wyjść ten blog, czego od niego chcę i co w nim ma być zawarte. Tak naprawdę, nie wiem. Na początku myślałem, żeby unikać w nim notek dotyczących różnych śmiechów. Sądziłem po prostu, że żarty, dowcipy i różne, specyficzne rozdziały mojego życia są nieprawdziwe, tworzą inny obraz mnie. Bałem się tego, a szczególnie kojarzyło mi się to ze starym blogiem, gdzie dziwne i niezbyt przyjemne rzeczy się działy. Chciałbym powiedzieć, że dużo się zmieniło, że już dorosłem, że nie robię głupot. Rzecz jasna, to nieprawda i chyba nawet dobrze. Dzięki tym złym, jak i dobrym wspomnieniom, jestem teraz taki, jaki jestem. Cieszę się, że właśnie na takiego człowieka wyrosłem. Może często zdarza mi się palnąć głupotę, urazić kogoś lub inną osobę bezczelnie obgadać za plecami, lecz jak ktoś już mówił wiele razy "człowiek uczy się na błędach".
___

Piosenkę 'w tle' słucham już któryś raz i nie mogę się nacieszyć. Ending z anime "Le Chevalier D'Eon", jakby ktoś był zainteresowany bardziej. Melodia z początku spokojna, nietypowa i ciągnąca za sobą nutkę tajemniczości. Później jest troszeczkę mocniejsza, ale niewiele. Piękny, urzekający głos wokalistki (tekst po angielsku, dodam) - wręcz nie mogę sobie wyobrazić innego, który by pasował do tej piosenki. Po połowie zaczyna się mocniejsza chwila, lecz, na szczęście, nie psuje to całkowitego efektu.
Muszę przyznać, że jeśli chodzi o piosenki z anime, to polecam także opening z "Ergo Proxy", jest genialny, ale jak na razie nie opanowała mnie wtórna 'faza' na niego, więc więcej o nim nie powiem, niestety/stety.
___

W przyszłości chciałbym zrobić coś wielkiego lub przynajmniej nietypowego. Stać się bohaterem na krótkie pięć minut, poczuć, że coś zrobiłem i że jest to na miarę większej liczby ludzi. Myślę, że komiks lub opowiadanie mogłoby mnie usatysfakcjonować (z czego pierwszą rzecz na pewno zrobię, jak tylko podszkolę umiejętność rysunku i grafiki komputerowej). Ciekawe co jeszcze przyjdzie mi do głowy?
Każdy człowiek, mam nadzieję, czuje potrzebę bycia kimś. Jest to, a przynajmniej tak sądzę, nieuniknione i piękne w jednocześnie. Z mojego punktu widzenia, ja już jestem bohaterem jednej z wielu przygód, które przeżyłem. Miałem tam przyjaciół, wrogów, z którymi walczyłem. Nie ratowałem księżniczek, ale szukałem. Nie walczyłem, ze smokami. Tych po prostu było mi szkoda. Może jestem egomaniakiem, ale takie podejście, jest dla mnie najbliższe i patrząc na to, co myślałem wcześniej, można powiedzieć, że przeszedłem wielką przemianę. Nie musiałem się przy tym ciąć jednak (od razu przypominam, błagam ludzie, jeśli to nie jest Wasz fetysz lub nie macie zwichrowań psychicznych, nie tnijcie się, bo to niczego nie dowodzi). Wystarczyły wtedy tylko, albo aż czarne myśli.

Notka dziwna, ale szczera. Oby takich było więcej. Może wyjdzie mi to na dobre?